Om na te gaan hoe dit in de praktijk werkt, werd een burgerpanel van tien Leuvense huishoudens samengesteld. Zij registreerden hun apparaten, vulden regelmatig vragenlijsten in en deelden hun ervaringen. De uitvoering en analyse gebeurden in nauwe samenwerking met drie masterstudenten van de KU Leuven die in hun thesis onderzochten hoe digitale hulpmiddelen een rol kunnen spelen in het versterken van circulaire praktijken binnen stedelijke gezinnen.

De resultaten toonden aan dat de bereidheid om te herstellen groot is, maar dat er in de praktijk tal van hindernissen opduiken. Tijdsgebrek, de zoektocht naar geschikte onderdelen, onzekerheid over kosten en het gebrek aan duidelijke informatie maken het vaak moeilijk. Tegelijk werd duidelijk dat gebruiksgemak doorslaggevend is. Hoe minder handmatig werk het platform vraagt, hoe groter de kans dat het ook echt gebruikt wordt. Ideeën zoals automatische registratie via barcodes, koppelingen met hersteldiensten en beter toegankelijke onderdeleninformatie kwamen sterk naar voren in de feedback.